Cyprus
Wat je mag verwachten
Cyprus combineert mediterrane kusten met beboste bergen en archeologische vindplaatsen. Griekse, Turkse en andere historische invloeden zijn terug te zien in de keuken en architectuur van het eiland.
- Beste periode
- april, mei, juni, september en oktober
- Aangeraden duur
- 6 tot 9 dagen
Kustvlaktes en het Troodosgebergte
Het Troodosgebergte in het centrum van het eiland bestaat uit vulkanisch gesteente en bereikt met de Olympos een hoogte van bijna 2000 meter, wat 's winters sneeuwval mogelijk maakt. Langs de kust wisselen rotsachtige baaien, zoals bij Paphos, af met zandstranden in het oosten rond Ayia Napa.
Het Akamas-schiereiland in het westen bestaat uit onbebouwd kustgebied met kliffen en wordt gebruikt door zeeschildpadden om eieren te leggen. Cyprus heeft een mediterraan klimaat met droge zomers, waardoor waterbeheer van oudsher een rol speelt in de landbouw.
Oudheid en gedeelde geschiedenis
De archeologische vindplaats Paphos bevat Romeinse mozaïeken en graven die teruggaan tot de Hellenistische periode en staat op de UNESCO-werelderfgoedlijst. Cyprus werd in de loop van zijn geschiedenis bestuurd door onder meer Grieken, Venetianen, Ottomanen en Britten, wat zichtbaar is in de architectuur van steden als Nicosia en Famagusta.
Sinds 1974 is het eiland feitelijk verdeeld door een bufferzone tussen het Grieks-Cypriotische zuiden en het Turks-Cypriotische noorden, met Nicosia als gedeelde hoofdstad. De Republiek Cyprus trad in 2004 toe tot de Europese Unie, terwijl het noordelijke deel internationaal grotendeels onerkend blijft.
Kustplaatsen en de hoofdstad
Nicosia is de enige nog gedeelde hoofdstad ter wereld, met een grens die dwars door de oude binnenstad loopt en op bepaalde plekken oversteekbaar is. Kustplaatsen als Limassol en Larnaca combineren een haven met een historische kern en zijn gegroeid door toerisme en handel.
In kleinere bergdorpen in het Troodosgebergte, zoals Omodos, draait het dagelijks leven nog om wijnbouw, een traditie die teruggaat tot de oudheid. Het Engels wordt, als erfenis van het Britse koloniale bestuur dat duurde van 1878 tot 1960, naast het Grieks veel gebruikt.
